شعر « الفبا »

از محمد مهدویفر

آ مثل آزادی ، بر ما شد ارزانی
آ مثل آب و برق شد مفت و مجانی

ب مثل یک باتوم در دست مردی شوم
روزی که می بارد ، بر ملتی مظلوم

پ پول ایرانی ، خاکش به سر گشته!
در خواب میدیدم شاهی که برگشته

ت چون تجاوزگر در داخل زندان
دیگر نمی گویم ، از دختر ایران

ث ثبت دوران شد ، افعال زشت ما
نفرین و لعنت بر ، محصولِ کشت ما

ج جنتی زنده ، پویا و پاینده
ج جنتی جوک شد اسباب هر خنده

چ چاه نفت ما پولش کجا رفته؟
پول زبان بسته ، آخر چرا رفته؟

ح چون حجاب زن از کودکی تا گور
یا با زبان خوش ، یا با زبان زور

خ مثل خلخالی ، آدمکشی عالی
با این همه جانی، جایش ولی خالی

د اول داعش ، محصول نادانی
خیلی شبیه ماست او در مسلمانی

ذ اول ذلت ، بیچاره این ملت
با این همه معتاد کو عامل و علت

ر اول رهبر ، ر آخر رهبر
ما جملگی یک تن او جمله بر ما سر

ز مثل زن مثلِ ، زنهای معمولی
گفتم چرا؟ میگفت از درد بی پولی

ژ ژنده پوش شهر ، یک کودک کار است
این طفلک معصوم کارش به اجبار است

س سایه ستار ، با عشق میرقصید
روزی بهشتی شد ، زیر کتک خندید

ش مثل یک شیاد بیرحم و بد رفتار
رحمت هزاران بار ، بر کرکس و کفتار

ص صورت ناهید، زیباتر از خورشید
اما اسیدِ جهل ، او را ز هم پاشید

ض ضجهی انسان بر آسمان میرفت
شهریورِ ژاله، مردادِ شصت و هفت

ط چون طناب دار ، بالا و پرباریم
ما رتبهی اول ، را در جهان داریم

ظ ظاهرش مثلِ ، پیغمبر خاتم
بویی نبرده او ، از خلقت آدم

ع عین عمامه دور سر طاغوت
فرجام هر طاغوت آخر شود تابوت

غ غزّه را باید ، از پول ایران ساخت
با پول نفت ما ، هر دفعه باید باخت

ف فتنهگر یاغی مطرود و بیایمان
هشتاد و هشت درصد از مردم ایران

ق مثل هر قتلی که جیرهای باشد
چون دانهی تسبیح زنجیرهای باشد

ک مثل کهریزک یک جای وحشتناک
چندین جوان پاک برده به زیر خاک

گ مثل گورستان "کز خاوران خیزد
فریاد انسانهاست کز نای جان خیزد"

ل مثل لبنانی ، ارجح به ایرانی
این سفره پر بود از ، شبهای بینانی

م مثل یک مسئول، مسئول پاسخگو
پاسخ نمی گوید بر هر که الا هو

ن اول نعلین، ن آخر نعلین
هر فتنه هرجا شد زیر سر نعلین

و اولِ والی ، والی ولایت داشت
هرکس هرآنچه کاشت او مطلقاً برداشت

ه هستهای گشته یک ملت خسته
با اندکی نرمش، او هسته را بسته

ی یحتمل فردا شاعر غمین باشد
یا در رجایی شهر یا در اوین باشد

محمد مهدوی فر
(تخریبچی و غواص دفاع مقدس)